كنوانسيون بازل
درباره كنترل انتقالات برون مرزي مواد زايد زيان بخش و دفع آنها
بازل ـ 1980
(1368 ه . ش)
(بر اساس سايت رسمي سازمان حفاظت محيط زيست )
كنوانسيون بازل
دربارة كنترل انتقالات برون مرزي مواد زايد زيان بخش و دفع آنها
بازل ـ 1980
(1368 ه . ش)
BAZEL CONVENTION ON THE CONTROL
OF TRANSBOUNDARY MOVEMENTS OF
HAZARDOUS WASTES AND THEIR
DISPOSAL
BAZEL - 1989
هدف كنوانسيون :
الزام دولت هاي عضو به كاهش حجم نقل وانتقال برون مرزي مواد زائد موضوع كنوانسيون وايجاد اين مواد در حد بي ضرر به محيط زيست واعمال مديريت مناسب وموثر نسبت به نقل وانتقال ودفع مواد مذكور
اطلاعات و مقررات عمومي كنوانسيون:
تاريخ انعقادـ 22 مارس 1989
تاريخ لازم الاجرا شدنـ 5 مه 1992
تاريخ عضويت ايرانـ 5 ژانويه 1993
محل انعقادـ بازل، سوئيس
محل دبيرخانهـ ژنو، سوئيس
مرجع نگهدارنده اسنادـ دبير كل سازمان ملل متحد
زبانهاي رسمي كنوانسيونـ انگليسي، فرانسه، اسپانيايي، روسي، چيني، عربي
مرجع ملي كنوانسيون در ايرانـ سازمان حفاظت محيطزيست
سازمان حفاظت محيط زيست
«قانون اجازه عضويت جمهوري اسلامي ايران در كنوانسيون بازل درباره كنترل انتقالات برون مرزي مواد زايد زيان بخش و دفع آنها» كه در جلسه علني روز سهشنبه مورخ سي و يكم شهريور ماه يكهزار و سيصد و هفتاد و يك مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 12/7/1371 به تأييد شوراي نگهبان رسيده و طي نامه شماره465ـق مورخ 20/7/1371 مجلس شوراي اسلامي واصل شده است، به پيوست جهت اجراء ابلاغ ميگردد.
قانون اجازه عضويت جمهوري اسلامي ايران در كنوانسيون بازل درباره كنترل انتقالات برون مرزي مواد زايد زيان بخش و دفع آنها
ماده واحدهـ به دولت اجازه داده ميشود به عضويت كنوانسيون بازل درباره كنترل انتقالات برون مرزي مواد زايد زيان بخش و دفع آنها مصوب 22 مارس 1989 سوئيس درآيد و اسناد آن را تسليم نمايد.
سازمان ملل 22 مارس 1989
UNEP/WG
برنامه محيط زيست متن اصلي. انگليسي
كنفرانس نمايندگان تامالاختيار درباره كنوانسيون جهاني مربوط به كنترل
انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر
بازل، 20-20 مارس 1989
فقره 3 از دستور كار
كنوانسيون بازل درباره كنترل انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر و دفع آنها
مقدمه
اعضاء اين كنوانسيون
با علم به زيان احتمالي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله و انتقال برون مرزي آنها براي سلامت انسان؛
با توجه به تهديد روز افزون سلامت انسان و محيطزيست از ايجاد و پيچيدگي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله و انتقال برون مرزي آنها؛
و نيز با توجه به اين نكته كه مؤثرترين طريق حفظ سلامت انسان و محيط زيست در خطرات عارض از اينگونه زبالهها، تقليل ايجاد آنها به حداقل از لحاظ كمي و كيفي و نتيجتاً كاهش خطر بالقوه آنها ميباشد؛
با اعتقاد به اينكه دولتها بايد تدابير لازم را اتخاذ نمايند تا در اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، از جمله انتقال و دفع برون مرزي آنها حفظ سلامت انسان و محيطزيست، در هر جا كه دفع شود، مدنظر باشد؛
با درنظر داشتن اين نكته كه دولتها بايد اطمينان حاصل كنند كه عوامل ايجاد زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، وظايف خود را به نحوي انجام دهند كه حفظ محيط زيست، در هرجا كه زبالهها دفع ميشود ،مورد توجه باشد؛
با علم كامل به اينكه هر دولتي اين حق مطلق را دارد كه از ورود و دفع زبالههاي مضر و ساير انواع زباله در سرزمين خود جلوگيري نمايد؛
و نيز با توجه به تمايل روز افزون دولتها، به ويژه كشورهاي در حال رشد، به جلوگيري از انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله بر سرزمين خود؛
با اعتقاد به اينكه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله بايد، تا جايي كه حفظ محيطزيست ايجاب ميكند، در همان كشوري دفع شود كه زبالهها در آنجا ايجاد شده است؛
با اطلاع از اينكه انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، از كشور محل ايجاد آنها به كشوري ديگر بايد فقط تحت شرايطي مجاز دانسته شود كه سلامت انسان و محيطزيست آنجا را به خطر نيندازد و نيز اين انتقالات با مفاد اين كنوانسيون مطابقت داشته باشد؛
با توجه به اينكه تشديد نظارت در انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله موجب اداره صحيح آنها از لحاظ زيست محيطي و نيز تقليل حجم اينگونه انتقالات برون مرزي خواهد گرديد؛
با اعتقاد به اينكه دولتها بايد براي مبادله صحيح اطلاعات درباره كنترل انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به سرزمينهاي ديگر تدابيري اتخاذ نمايند،
با درنظر گرفتن اينكه برخي از موافقت نامههاي منطقهاي و نيز بينالمللي، متعرض مسأله حفظ و حمايت محيط زيست در رابطه با انتقال كالاهاي خطرناك شدهاند؛
با توجه به اعلاميه كنفرانس سازمان درباره محيطزيست انسان (استكهلم 1972)، رهنمودها و اصول براي اداره صحيح زبالههاي مضر جهت حفظ محيطزيست، (قاهره)
ـ مصوب شوراي سرپرستي برنامه محيط زيست سازمان ملل ( UNEP ) طي قطعنامه شماره 30/14 مورخ 17 ژوئن 1987، توصيه كميته كارشناسان سازمان ملل درباره انتقال كالاهاي مضر (كه در سال 1957 تدوين شده و هر دو سال يكبار آن را به روز در ميآورند)، توصيهها، اعلاميهها، مدارك و مقررات مربوط كه در سيستم سازمان ملل تنظيم و تصويب گرديده و كارها و مطالعات انجام شده در سازمانهاي منطقهاي و بينالمللي، نظر به روح، اصول، اهداف و وظايف منشور جهاني براي طبيعت، مصوب مجمع عمومي سازمان ملل در سي و هفتمين اجلاس خود (1982) به عنوان نظام اخلاقي مربوط به حفظ محيطزيست انسان و حفاظت از منابع طبيعي؛
با تأييد اينكه دولتها مسؤول ايفاي تعهدات بينالمللي خود در رابطه با حمايت از سلامت انسان و حفظ و حمايت محيطزيست هستند و به موجب حقوِ بينالملل مسئوليت دارند؛
با علم اينكه در صورت نقض عملي مفاد اين كنوانسيون يا هر پروتكل مربوط به آن حقوِ بينالملل مربوط به معاهدات قابل اجراء خواهد بود؛
با آگاهي از نياز به ادامه توسعه و استفاده از تكنولوژيهايي كه از لحاظ سلامت محيطزيست زباله كمتري توليد ميكنند و اتخاذ شيوههاي صحيح بازپروري، خانه داري مناسب و سيستمهاي مطلوب اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به منظور كاهش ايجاد آنها به حداقل؛
و نيز با علم به توجه فزاينده جهاني به لزوم كنترل شديد انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله و نياز به كاهش اينگونه انتقالات، در حد امكان، به حداقل؛
با نگراني از مسأله انتقالات غير قانوني برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، و نيز با در نظر گرفتن امكانات محدود كشورهاي در حال رشد براي اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله؛
با آگاهي از لزوم ترغيب انتقال تكنولوژي براي اداره صحيح زبالههاي مضر و ساير انواع زبالهاي كه در محل ايجاد ميشود، خاصه به كشورهاي در حال رشد طبق روح رهنمودهاي قاهره و قطعنامه شماره 16/14 شوراي سرپرستي UNEP درباره ترغيب انتقال تكنولوژي مربوط به حمايت از محيطزيست و نيز با علم به اينكه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله بايد طبق كنوانسيونهاي بينالمللي و توصيههاي مربوط انتقال يابد؛
و نيز با اعتقاد به اينكه انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله بايد فقط هنگامي مجاز دانسته شود كه انتقال و نهايتاً دفع اينگونه زبالهها از لحاظ زيست محيطي بيضرر است، و با تصميم به محافظت از سلامت انسان و محيط زيست از طريق كنترل شديد در مقابل اثرات زيانباري كه ممكن است از ايجاد و اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله حادث شود، به نحو ذيل توافق نمودند.
ماده 1ـ حدود كنوانسيون
1ـ زبالههاي ذيل كه مورد انتقال برون مرزي قرار ميگيرند براي منظورهاي اين كنوانسيون «زبالههاي مضر» محسوب ميشوند:
الفـ زبالههايي كه جزء گروه مندرج در ضميمه 1 ميباشد، مگر آنكه داراي خصوصيات مذكور در ضميمه 3 نباشند، و
بـ زبالههايي كه مشمول بند (الف) نيستند، ولي طبق مقررات محلي كشورهاي عضو، صادركننده و واردكننده يا عبور زبالههاي مضر محسوب ميشوند.
2ـ زبالههايي كه از گروه مندرج در ضميمه 2 هستند و مورد انتقال برون مرزي قرار ميگيرند، براي منظورهاي اين كنوانسيون «ساير انواع زباله» به شمار ميآيند.
3ـ زبالههايي كه به علت راديو اكتيو بودن مشمول سيستمهاي ديگر بينالمللي كنترل، از جمله اسناد بينالمللي مشخصاً قابل اجراء در مورد مواد راديو اكتيو ميباشند ،در چهارچوب اين كنوانسيون قرار نميگيرند.
4ـ زبالههاي ناشي از عمليات عادي كشتيها، كه دفع آنها مشمول سند بينالمللي ديگري ميباشد، در چهارچوب اين كنوانسيون قرار نميگيرند.
ماده 2ـ تعريفها
براي منظورهاي اين كنوانسيون:
1ـ «زبالهها» اجسام يا اشيايي است كه طبق مقررات قانون ملي دفع ميشوند يا بايد دفع شوند.
2ـ «اداره» به معني جمعآوري، انتقال و دفع زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله، از جمله مراقبت بعدي از محلهاي دفع ميباشد.
3ـ «انتقال برون مرزي» به معني انتقال زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله است از ناحيهاي تحت حاكميت ملي يك دولت به ناحيهاي تحت حاكميت ملي يك دولت ديگر يا از طريق آن، يا به ناحيهاي يا از طريق ناحيهاي كه تحت حاكميت ملي دولت ديگري نباشد، مشروط به آنكه لااقل دو دولت در اين انتقال ذيمدخل باشند.
4ـ «دفع» به معني هر عملي است كه در ضميمه 4 اين كنوانسيون مشخص شدهاست.
5ـ «محل يا وسايل مجاز» به معني محل يا وسايل دفع زبالههاي مضر و ساير انواع زباله است كه مرجع مربوط كشوري كه محل يا وسايل در آن قرار دارد، آن را مجاز دانسته است.
6ـ «مرجع ذيصلاح» به معني يك مرجع دولتي است كه يك كشور عضو در نواحي كه خود صلاح ميداند، تعيين مينمايد تا مسئول دريافت اطلاعيه مربوط به انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله، اطلاعات مربوط به آن، و جوابگوئي به آن اطلاعيه طبق ماده 6، باشد.
7ـ «مركز» به معني واحد كشور عضوي است كه در ماده 5 بدان اشاره شده و مسئول دريافت يا ارايه اطلاعات پيشبيني شده در مواد 13 و 15 ميباشد.
8ـ «اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به نحو صحيح از لحاظ «زيستمحيطي» به معني انجام اقدامات عملي است به منظور اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به نحوي كه سلامت انسان و محيطزيست در برابر اثرات زيان بار احتمالي اين گونه زبالهها حفظ گردد.
9ـ «ناحيه تحت حاكميت ملي يك دولت»، به معني هر گونه اراضي، ناحيه دريايي يا هوايي است كه در داخل آن، يك دولت طبق حقوِ بينالمللي در رابطه با سلامت انسان و محيط زيست مسئوليت اداري و انضباطي اعمال مينمايد.
10ـ «كشور صدور» به معني كشور عضوي است كه قرار است انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله از آنجا آغاز شود.
11ـ «كشور ورود» به معني كشور عضوي است كه انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله به منظور دفع آنها در آنجا يا به منظور بارگيري آن قبل از دفع در ناحيهاي كه تحت حاكميت ملي هيچ دولتي نيست، انجام ميگيرد.
12ـ «كشور عبور» به معني كشوري جز كشور صدور و يا كشور ورود است كه انتقال زبالههاي مضر و ساير انواع زباله از طريق آن انجام ميشود، يا قرار است انجام شود.
13ـ «كشورهاي ذيربط» به معني كشورهاي صدور، ورود يا عبور ميباشند، خواه عضو كنوانسيون باشند خواه نباشند.
14ـ «شخص» به معني شخص حقيقي يا حقوقي است.
15ـ «صادركننده» به معني شخصي است كه تحت حاكميت دولت كشور صدوري ميباشد كه ترتيب صدور زبالههاي مضر و ساير انواع زباله را ميدهد.
16ـ «واردكننده» به معني شخصي است كه تحت حاكميت دولت كشور ورودي ميباشد كه ترتيب ورود زبالههاي مضر و ساير انواع زباله را ميدهد.
17ـ «انتقالدهنده» به معني شخصي است كه انتقال زبالههاي مضر يا ساير انواع زبالهها را انجام ميدهد.
18ـ «ايجادكننده» به معني شخصي است كه فعاليتش زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله ايجاد ميكند، يا هر گاه شخص ايجادكننده معلوم نباشد، شخصي است كه آن زبالهها را در اختيار دارد يا آن را كنترل ميكند.
19ـ «دفعكننده» به معني شخصي است كه زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله براي او حمل ميشود تا آنها را دفع نمايد.
20ـ «سازمان يك پارچهسازي سياسي و يا اقتصادي» به معني سازماني است كه توسط دولتهاي داراي حاكميت ملي تشكيل شده است و دولتهاي عضو آن سازمان صلاحيت مربوط به امور تحت اين كنوانسيون را به آن سازمان واگذار نمودهاند و داراي اختيارات تام طبق مقررات داخلي خود ميباشد تا كنوانسيون را امضاء كند، تصويب نمايد، بپذيرد، با آن موافقت نمايد و رسماً آن را تأييد كند يا بدان ملحق گردد.
21ـ «انتقال غير قانوني» به معني هر گونه انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله ميباشد كه در ماده 9 مشخص گرديده است.
ماده 3ـ تعريفهاي ملي از زبالههاي مضر
1ـ هر عضو كنوانسيون بايد ظرف مدت شش ماه از تاريخ امضاء اين كنوانسيون دبيرخانه كنوانسيون را از موضوع زبالههايي (غير از زبالههايي كه در ضميمههاي 1 و 2 ذكر شده است) كه طبق قوانين ملي خود به عنوان زبالههاي مضر در نظر گرفته يا تعريف كرده است، آگاه سازد و نيز شرايط مربوط به شيوههاي انتقال برون مرزي قابل اجراء در مورد اينگونه زبالهها را به اطلاع دبيرخانه برساند.
2ـ هر عضو كنوانسيون بايد دبيرخانه را متعاقباً از تغييرات عمده در اطلاعاتي كه طبق بند 1 ارايه داده است مطلع سازد.
3ـ دبيرخانه بايد فوراً اطلاعاتي را كه به موجب بندهاي 1 و 2 دريافت داشته است به آگاهي همة اعضاء كنوانسيون برساند.
4ـ اعضاء كنوانسيون بايد اطلاعاتي را كه دبيرخانه به آنها داده است در اختيار صادركنندگان خود بگذارند.
ماده 4ـ تعهدات عمومي
1ـ الف: اعضايي كه از حق خود در منع ورود زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله براي دفع استفاده ميكنند، بايد اعضاي ديگر را از تصميم خود طبق ماده 13 آگاه سازند.
بـ اعضاء كنوانسيون ميتوانند صدور زبالههاي مضر و ساير انواع زباله را به كشور اعضايي كه ورود اينگونه زبالهها را منع كردهاند، هنگامي كه به موجب بند فرعي (الف) فوِ مطلع شدهاند، منع نمايند يا، صدور آن را اجازه ندهند.
پـ اعضاء كنوانسيون ميتوانند صدور زبالههاي مضر و ساير انواع زباله را، هر گاه كشور واردكننده كتباً در مورد خاصي از ورود زباله موافقت نكرده باشد، و در صورتي كه كشور واردكننده ورود اينگونه زباله را منع ننموده باشد، منع كنند، يا اجازه ندهند.
2ـ هر عضو كنوانسيون بايد تدابير مناسب را جهت موارد ذيل اتخاذ نمايد:
الف: حصول اطمينان از اينكه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله در كشور خود به حداقل كاهش يابد، در اين مورد بايد جنبههاي اجتماعي تكنولوژيكي و اقتصادي مدنظر باشد.
بـ حصول اطمينان از داشتن امكانات كافي دفع زباله، براي اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به نحو صحيح از لحاظ زيستمحيطي، به منظور اينكه در حد امكان اين زبالهها در همان سرزمين دفع شوند.
پـ حصول اطمينان از اينكه اشخاص دست اندركار اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله در داخل آن سرزمين اقدامات لازم را جهت پيشگيري از آلودگي ناشي از اداره اينگونه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به عمل آورند و هر گاه آلودگي پيش آمد عواقب آن را به سلامت انسان و محيطزيست به حداقل برسانند.
تـ حصول اطمينان از اينكه انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به حداقل تقليل يابد و با اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به نحو صحيح از لحاظ زيستمحيطي مطابقت داشته باشد و اين عمل به طرزي انجام شود كه سلامت انسان و محيط زيست در برابر اثرات سوء ناشي از اينگونه انتقالات حفظ شود.
ثـ جلوگيري از صدور زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله به كشور يا گروه كشورهاي عضو اين كنوانسيون، كه به يك سازمان يك پارچهسازي اقتصادي و يا سياسي تعلق دارند، خاصه كشورهاي در حال رشد، كه طبق قوانين خود هر گونه ورود زباله را ممنوع كردهاند، و نيز هرگاه اين كشورها تشخيص دهند كه زبالههاي مورد بحث طبق ضوابطي كه اعضاي كنوانسيون در اولين نشست خود درباره آنها تصميم ميگيرند، به نحو صحيحي از لحاظ زيست محيطي اداره نخواهد شد.
جـ درخواست ارايه اطلاعات مربوط به انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله طبق مفاد الحاقيه شماره 5ـ الف به كشورهاي ذيربط، با تبيين اثرات انتقال مورد نظر بر سلامت انسان و محيط زيست.
چـ جلوگيري از ورود زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، در صورتيكه تشخيص دهند كه زبالههاي مورد بحث به نحو صحيح از لحاظ زيست محيطي اداره نخواهند شد.
حـ همكاري در فعاليتهاي اعضاي ديگر كنوانسيون و سازمانهاي ذينفع به طور مستقيم و از طريق دبيرخانه، از جمله، توزيع اطلاعات درباره انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، به منظور بهبود اداره صحيح اينگونه زبالهها از لحاظ زيست محيطي و نيز جلوگيري از انتقالات غير قانوني آن.
3ـ اعضاي كنوانسيون اعلام ميدارند كه انتقال غير قانوني زبالههاي مضر و ساير انواع زباله عملي جنايتكارانه است.
4ـ هر عضو كنوانسيون بايد تدابير مناسب اداري يا قانوني و غيره را جهت اجراي مفاد اين كنوانسيون، از جمله تدابيري به منظور جلوگيري و تنبيه اعمال مغاير اين كنوانسيون، اتخاذ نمايد.
5ـ هيچيك از اعضاي كنوانسيون نبايد اجازه دهد كه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله به كشوري كه عضو كنوانسيون نيست صادر شود يا از كشوري كه عضو كنوانسيون نيست وارد گردد.
6ـ اعضاي كنوانسيون موافقت مينمايند كه اجازه ندهند كه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله براي دفع در داخل ناحيهاي در جنوب 60 درجه عرض جنوبي صادر گردد، خواه اينگونه زبالهها مورد انتقالات برون مرزي قرار گيرند و خواه نگيرند.
7ـ علاوه بر اين، هر عضو كنوانسيون بايد:
الفـ اجازه ندهد كه اشخاص تحت حاكميت ملي خود زبالههاي مضر و سايرانواع زباله را منتقل يا دفع كنند ،مگر آنكه اين اشخاص مختار يا مجاز باشند كه اينگونه عمليات را انجام دهند.
بـ مقرر دارد كه زبالههاي مضر و ساير انواع زبالهاي كه مورد انتقالات برون مرزي قرار ميگيرند، و طبق مقررات و ضوابطي كه از لحاظ بينالمللي در زمينه بستهبندي و برچسب زني و حمل و نقل مورد قبول همگان است، بستهبندي، برچسب زني و حمل و نقل گردد و اينكه به ساير شيوههاي مربوطه شناخته شده بينالمللي توجه لازم مبذول گردد.
پـ مقرر دارد كه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، داراي سند انتقال از نقطه آغاز انتقال تا نقطه دفع آن باشد.
8ـ هر عضو كنوانسيون بايد بخواهد كه زبالههاي مضر يا ساير انواع زبالهاي كه قرار است صادر گردد به نحوي در كشور صدور يا هر جاي ديگر اداره شود كه از لحاظ زيست محيطي سالم باشد. رهنمودهاي فني براي اداره زبالههاي مشمول اين كنوانسيون طبق ضوابط صحيح زيست محيطي توسط اعضاي كنوانسيون در نخستين اجلاسشان تعيين خواهد گرديد.
9ـ اعضاي كنوانسيون بايد تدابير مناسب اتخاذ نمايند تا انتقال برون مرزي زبالههاي
مضر و ساير انواع زباله فقط در مواردي مجاز دانسته شود كه:
الف: كشور صدور، توانايي فني و وسايل لازم، محلهاي دفع مناسب و ظرفيت كافي براي دفع زبالههاي مورد بحث به نحو مؤثر و از لحاظ زيستمحيطي صحيح نداشته باشد، يا
بـ زبالههاي مورد بحث به عنوان مواد اوليه براي ( Recycling ) بازپروري يا صنايع بازسازي در كشور ورود لازم باشد، يا
پـ انتقال برون مرزي مورد بحث مطابق ضوابط ديگري باشد كه اعضاي كنوانسيون تعيين خواهند كرد، مشروط به اينكه آن ضوابط مغاير با اهداف اين كنوانسيون نباشد.
10ـ تعهد كشورهايي كه زبالههاي مضر و ساير انواع زباله در آنجا ايجاد ميشود مبني بر اينكه اين زبالهها بايد به نحو سالم از لحاظ زيستمحيطي اداره شود، نبايد تحت هيچ شرايطي به كشورهاي ورود يا عبور منتقل گردد.
11ـ هيچ چيز در اين كنوانسيون نبايد مانع شود كه يك كشور عضو كنوانسيون، مقررات اضافي، كه با مفاد اين كنوانسيون و مقررات حقوِ بينالملل مطابقت داشته باشد، به منظور حفظ بهتر سلامت انسان و محيط زيست وضع كند.
12ـ هيچ چيز در اين كنوانسيون نبايد به هيچ وجه حاكميت ملي دولتها بر درياي ساحلي آنها طبق قوانين بينالملل و حقوِ حاكمه و حاكميتي كه دولتها در مناطق اقتصادي انحصاري و فلات قاره خود طبق قوانين بينالملل و نيز به اعمال حقوِ و آزاديهاي دريانوردي يا هوانوردي كشتيها و هواپيماها، كه به موجب حقوِ بينالملل پيشبيني شده در اسناد مربوطه منعكس است، لطمه وارد آورد.
13ـ اعضاي كنوانسيون بايد تعهد كنند كه در فواصل معين امكانات تقليل مقدار آلودگي احتمالي زبالههاي مضر و ساير انواع زبالهاي را كه به كشورهاي ديگر، به ويژه كشورهاي در حال رشد، صادر ميشود، مورد تجديد نظر قرار دهند.
ماده 5ـ تعيين مراجع و مركز صالح
به منظور اجراي اين كنوانسيون اعضاي كنوانسيون بايد:
1ـ يك يا چند مرجع صالح و مركز تعيين يا تأسيس نمايند. در مورد كشور عبور يك مرجع صالح بايد جهت دريافت اطلاعيه تعيين شود.
2ـ ظرف سه ماه از تاريخ به اجراء در آمدن اين كنوانسيون براي آنها، به دبيرخانه اطلاع دهند كه چه سازمانهايي را به عنوان مراجع صالح و مركز خود تعيين كردهاند.
3ـ ظرف يك ماه از تاريخ تصميم خود، دبيرخانه را از تغييرات مربوط به تعيين مراجع صالح و مركز خود، طبق بند فوِ، آگاه سازند.
ماده 6ـ انتقال برون مرزي بين اعضاي كنوانسيون
1ـ كشور صدور بايد كتباً و از طريق مرجع صالح كشور صدور، مرجع صالح كشورهاي ذينفع را از هر گونه انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله كه در نظر دارد انجام دهد مطلع سازد، يا از ايجادكننده يا صادركننده زباله بخواهد كه چنين اقدامي را به عمل آورد. اينگونه اطلاعيه بايد محتوي مطالب و اطلاعات مذكور در الحاقيه 5 الف و به زبان قابل قبول كشور ورود باشد. فقط يك اطلاعيه بايد به هر كشور ذينفع ارسال گردد.
2ـ كشور ورود بايد كتباً به كشور اطلاعدهنده پاسخ دهد و موافقت خود را تحت شرايطي يا بدون قيد و شرط اعلام دارد، از اجازه انتقال امتناع ورزد يا اطلاعات بيشتري درخواست نمايد. يك نسخه از پاسخ نهايي كشور ورود بايد به جاي مراجع صالح كشورهاي ذينفع كه اعضاي كنوانسيون هستند ارسال گردد.
3ـ تا زماني كه كشور صدور تأييد كتبي مبني بر موارد ذيل را دريافت نكرده است نبايد به ايجادكننده يا صادركننده زباله اجازه شروع انتقال برون مرزي را بدهد:
الفـ اطلاعدهنده موافقت كتبي كشور ورود را دريافت كرده است و
بـ اطلاعدهنده تأييديه وجود قرار داد بين صادركننده و دفعكننده، را كه طي آن اداره صحيح زيست محيطي زبالههاي مورد نظر تصريح گرديده است، دريافت نموده است.
4ـ هر كشور عبور عضو كنوانسيون بايد فوراً وصول اطلاعيه را به طرف اطلاعدهنده اعلام دارد. اين كشور ميتواند متعاقباً ظرف شصت روز موافقت خود را با انتقال زباله تحت شرايطي يا بدون قيد و شرط كتباً به آگاهي طرف اطلاعدهنده برساند يا از دادن اجازه امتناع ورزد و يا درخواست اطلاعات اضافي بنمايد. كشور صدور نبايد تا موافقت كتبي كشور عبور را دريافت نكرده است اجازه انتقال برون مرزي را بدهد، ولي هر گاه در هر زمان يك عضو كنوانسيون تشخيص دهد كه موافقت كتبي قبلي، يا به طور كلي و يا در موارد خاص، براي عبور زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله ضرورت ندارد، يا هرگاه شرايط را تغيير دهد، بايد طبق ماده 13 فوراً اعضاي ديگر كنوانسيون را از تصميم خود مطلع سازد. در اين صورت اگر ظرف مدت شصت روز از تاريخ وصول اطلاعيهاي كه توسط كشور عبور داده شده است، كشور صدور پاسخي دريافت نكند، كشور صدور ميتواند اجازه شروع صدور زباله را از طريق كشور عبور صادر نمايد.
5ـ در موردي كه انتقال برون مرزي زباله فقط طبق قوانين كشور صدور مضر شناخته شده باشد:
الفـ الزامات بند 9 اين ماده كه شامل حال واردكننده يا دفعكننده و كشور وارد كننده ميشود، و با اعمال تغييرات لازم در مورد صادركننده و كشور صدور نيز قابل اجراء ميباشد.
بـ در صورتي كه كشور ورود يا كشورهاي ورود و عبور كه اعضاي كنوانسيون هستند، زباله را مضر تشخيص داده باشند، الزامات بندهاي 1 ، 3 ،4 و 6 اين ماده كه شامل حال صادركننده و كشور صدور ميباشد، با اعمال تغييرات لازم در مورد واردكننده يا دفعكننده و كشور ورود نيز قابل اجراء خواهد بود، يا
پـ هرگاه فقط كشور عبور اين زبالهها را مضر تشخيص داده باشد، مفاد بند4 شامل حال آن كشور خواهد بود،
6ـ كشور صدور ميتواند، در صورتي موافقت كتبي كشورهاي ذيربط، در موارد زير به ايجادكننده يا صادركننده اجازه دهد كه از يك اطلاعيه كلي استفاده كند. در موردي كه زبالههاي مضر يا ساير انواع زبالههايي كه خصوصيات فيزيكي و شيميايي آنها تغيير نميكند، زبالهها به طور مرتب از طريق گمرك خروج معين و واحد كشور صدور، از طريق گمرك ورود معين و واحد كشور ورود و در مورد عبور از طريق گمرك ورود و خروج معين و واحد كشور يا كشورهاي عبور براي دفعكننده معين و واحد ارسال گردد.
7ـ كشورهاي ذيربط ميتوانند موافقت كتبي خود را مبني بر استفاده از يك اطلاعيه كلي مذكور در بند 6، در صورت ارايه برخي اطلاعات مانند مقادير دقيق يا ليست ادواري زبالههاي مضر و ساير انواع زبالهاي كه ارسال خواهد شد، اعلام دارند.
8ـ ممكن است اطلاعيه كلي و موافقت كتبي مورد اشاره در بندهاي 6 و7 شامل محمولههاي متعدد زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله طي يك دوره حداكثر 12 ماه باشد.
9ـ اعضاي كنوانسيون بايد بخواهند كه هر شخصي كه مسئول انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله است مدرك انتقال را به محض تحويل يا دريافت زبالههاي مورد نظر امضاء نمايد. آنها همچنين بايد بخواهند كه دفعكننده دريافت زبالهها را توسط دفعكننده و در زمان مناسب و تاريخ خاتمه دفع را، همانگونه كه در اطلاعيه مشخص شده است، به اطلاع صادركننده و مرجع صالح كشور صدور برسانند. هر گاه اين امر به اطلاع كشور صدور نرسيده باشد مرجع صالح كشور صدور يا صادركننده بايد كشور ورود را مطلع سازد.
10ـ اطلاعيه و پاسخ مندرج در اين ماده بايد به مرجع صالح اعضاي ذيربط، يا در مورد كشورهاي غير عضو هر مرجع دولتي مناسب، تسليم شود.
11ـ هر انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله بايد تحت پوشش بيمه، يا هر گونه ضمانت نامهاي قرار گيرد كه كشور ورود يا كشور عبور كه عضو كنوانسيون هستند مناسب تشخيص دهند.
ماده 7ـ انتقال برون مرزي از يك كشور عضو كنوانسيون از طريق كشورهايي كه عضو كنوانسيون نيستند.
بند 2 ماده 6 كنوانسيون با تغييرات لازم حسب مورد، شامل انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله از يك كشور عضو كنوانسيون از طريق يك كشور يا كشورهايي كه عضو كنوانسيون نيستند، خواهد بود.
ماده 8ـ وظيفه ورود مجدد، در صورتي كه انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله، كه كشورهاي ذيربط در مورد آن موافقت نمودهاند، نتواند با توجه به مفاد اين كنوانسيون، طبق شرايط قرار داد به طور كامل انجام گيرد، كشور صدور بايد زبالههاي مورد نظر را توسط صادركننده ظرف نود روز از تاريخي كه كشور واردكننده كشور صدور و دبيرخانه را مطلع ساخته است يا طي مدت زمان ديگري كه كشورهاي ذيربط توافق نمايند به كشور صدور بازگرداند. بدين منظور، كشور صدور و هر كشور طرف عبور زباله نبايد از اعاده آن زبالهها به كشور صدور مخالفت نمايد.
ماده 9ـ انتقال غير قانوني
1ـ براي منظور اين كنوانسيون، در موارد ذيل انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله غيرقانوني محسوب ميشود.
الفـ انتقال بدون اطلاع به كشورهاي ذيربط طبق مقررات اين كنوانسيون، يا
بـ انتقال بدون موافقت كشور ذيربط طبق مقررات اين كنوانسيون، يا
پـ انتقال با موافقت كشورهاي ذيربط از طريق جعل، قلب واقعيت يا تقلب، يا
تـ در صورتي كه نحوه انتقال عملاً با مدارك مغاير باشد، يا
ثـ در صورتي كه انتقال منجر به دفع عمدي (مانند دامپينگ) زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله بر خلاف مقررات اين كنوانسيون و اصول كلي قوانين بينالمللي گردد.
2ـ در مورد انتقال برون مرزي غير قانوني زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله در نتيجه رفتار صادركننده يا ايجادكننده، كشور صدور بايد اقداماتي انجام دهد تا زبالههاي مورد نظر:
الفـ توسط صادركننده يا ايجادكننده، يا در صورت لزوم توسط خود او به كشور صدور بازگردانده شود، يا هر گاه اين كار عملي نباشد.
بـ به نحو ديگري كه با مقررات اين كنوانيسون مطابقت داشته باشد، ظرف مدت 30 روز از تاريخي كه مورد انتقال غيرقانوني به كشور صدور اطلاع داده شده است، يا طي مدت زماني كه طرفهاي ذيربط توافق كنند، خود آنها را دفع نمايد.
بدين منظور طرفهاي ذيربط نبايد با اعاده زبالههاي مضر يا ساير انواع زبالهاي كه در اثر عمل واردكننده يا دفعكننده، غير قانوني شناخته شده است، كشور ورود بايد مطمئن گردد كه زبالههاي مورد بحث توسط واردكننده يا دفعكننده به نحوي دفع ميشود كه از لحاظ زيست محيطي سالم است، يا در صورت لزوم ظرف 30 روز در تاريخي كه كشور ورود از انتقال غيرقانوني مطلع شده است، يا طي مدت زمان ديگري كه مورد توافق كشورهاي ذيربط قرار گيرد، توسط خود كشور واردكننده دفع گردد. بدين منظور، طرفهاي ذيربط بايد حسب ضرورت در مورد دفع زبالهها به نحو صحيح و سالم از لحاظ زيستمحيطي با يكديگر همكاري نمايند.
4ـ در مواردي كه مسئوليت انتقال غيرقانوني را نتوان به صادركننده يا ايجادكننده يا واردكننده يا دفعكننده منتسب دانست، طرفهاي ذيربط يا ساير اعضاي كنوانسيون حسب ضرورت بايد از طريق همكاري اقداماتي نمايند تا زبالههاي مورد نظر در اسرع وقت به نحوي سالم از لحاظ زيستمحيطي يا در كشور صدور يا در كشور ورود يا به مناسبت در هر جاي ديگر دفع گردد.
5ـ هر عضو كنوانسيون بايد مقررات ملي مناسبي به منظور جلوگيري از انتقال غيرقانوني زباله يا مجازات اين عمل وضع نمايد، اعضاي كنوانسيون بايد جهت تحقق اهداف اين ماده با يكديگر همكاري نمايند.
ماده 10ـ همكاري بينالمللي
1ـ اعضاي اين كنوانسيون بايد به منظور بهبود و اداره صحيح و سالم زبالههاي مضر و ساير انواع زباله از لحاظ زيست محيطي با يكديگر همكاري نمايند.
2ـ بدين منظور اعضاي كنوانسيون بايد :
الفـ در صورت تقاضا، اطلاعاتي، خواه به طور دو جانبه و خواه چند جانبه، با توجه به ترغيب اداره صحيح و سالم زبالههاي مضر و ساير انواع زباله از لحاظ زيستمحيطي از جمله با در نظر گرفتن هماهنگي در ضوابط و رويههاي فني بر اين اداره مناسب زبالههاي مضر و يا ساير انواع زباله، در اختيار بگذارند.
بـ در نظارت بر اثرات اداره زبالههاي مضر بر سلامت انسان و محيط زيست با يكديگر همكاري كنند.
پـ با توجه به قوانين، مقررات و سياستهاي داخلي خود در زمينه توسعه و استفاده از تكنولوژيهاي جديد و سالم از لحاظ زيست محيطي و مولد حداقل زباله و بهبود تكنولوژيهاي موجود به منظور در حد امكان حذف توليد زبالههاي مضر و ساير انواع زباله و دستيابي به روشهاي مؤثر اداره صحيح آنها به طريقي سالم از نظر زيست محيطي، از جمله بررسي اثرات اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي استفاده از اين تكنولوژيهاي جديد يا تكامل يافته همكاري نمايند.
تـ با توجه به قوانين، مقررات و سياستهاي داخلي خود در زمينه انتقال تكنولوژي و سيستمهاي اداره مربوط به اداره صحيح زبالههاي مضر و ساير انواع زباله از لحاظ زيست محيطي، فعالانه همكاري كنند. آنها بايد همچنين در مورد توسعه ظرفيت فني بين اعضاي كنوانسيون، به ويژه اعضايي كه ممكن است به مساعدت فني در اين زمينه نياز داشته باشند يا درخواست مساعدت فني نمايند، همكاري كنند.
ثـ در زمينه تهيه رهنمودها و يا شيوههاي عمل مناسب فني همكاري نمايند.
3ـ اعضاي كنوانسيون بايد طرِ و وسايل مناسب را به منظور مساعدت به كشورهاي در حال رشد در اجراي بندهاي فرعي (الف)، (ب) و (پ) ،بند 2، ماده 4 ،به كار گيرند.
4ـ با درنظر گرفتن نيازهاي كشورهاي در حال رشد، همكاري بين اعضاي كنوانسيون و سازمانهاي ذيصلاح بينالمللي به منظور آگاهي عمومي، توسعه تكنولوژيهاي مناسب اداره صحيح زبالههاي مضر و ساير انواع زباله از لحاظ زيست محيطي و استفاده از تكنولوژيهايي كه حداقل زباله را توليد مينمايند، ترغيب ميگردد.
ماده 11ـ موافقت نامههاي دو جانبه، چند جانبه و منطقهاي
1ـ با وجود مقررات ماده 4، بند 5، اعضاي كنوانسيون ميتوانند به انعقاد موافقت نامههاي دو جانبه، چند جانبه و منطقهاي يا اتخاذ ترتيباتي مربوط به انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله، با اعضاي كنوانسيون يا كشورهاي غير عضو كنوانسيون مبادرت نمايند، مشروط به اينكه اين موافقت نامهها يا ترتيبات از اداره صحيح زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، طبق شرايط اين كنوانسيون، عدول ننمايد. اين موافقتنامهها يا ترتيبات بايد حاوي مقرراتي باشد كه در مقايسه با مقررات اين كنوانسيون در ارتباط با اداره سالم زبالهها از لحاظ زيست محيطي كاستي نداشته باشد، به ويژه بايد مصالح و منافع كشورهاي در حال رشد در آنها ملحوظ گردد.
2ـ اعضاي كنوانسيون بايد دبيرخانه را از موافقتنامهها يا ترتيبات دو جانبه، چند جانبه يا منطقهاي مذكور در بند 1 يا آنهايي كه قبل از به اجراء در آمدن اين كنوانسيون براي آنها، به منظور كنترل انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله بين طرفهاي آن موافقت نامه، منعقد نمودهاند، آگاه سازند. مقررات اين كنوانسيون نبايد بر انتقالات برون مرزي كه طبق اينگونه موافقت نامهها انجام ميگيرد، اثر بگذارد مشروط به آنكه موافقتنامهها به اداره صحيح زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله طبق مقررات اين كنوانسيون خللي وارد ننمايد.
ماده 12ـ مشاوره در مورد مسئوليتها
اعضاي كنوانسيون بايد جهت تهيه يك پروتكل، در اسرع وقت، به منظور وضع مقررات و اتخاذ شيوههاي مربوط به مسئوليت و جبران زايد خسارات ناشي از انتقال و دفع برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، با يكديگر همكاري نمايند.
ماده 13ـ انتقال اطلاعات
1ـ اعضاي كنوانسيون بايد در صورت اطلاع از بروز حادثهاي در جريان انتقال برون مرزي يا دفع زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله، كه احتمالاً ممكن است موجب خطراتي براي سلامت انسان يا محيط زيست در كشورهاي ديگر باشد، آن كشورها را فوراً مطلع سازند.
2ـ اعضاي كنوانسيون بايد يكديگر را از طريق دبيرخانه در موارد ذيل آگاه سازند:
الفـ تغييرات مربوط به تعيين مراجع ذيصلاح يا مراكز، طبق ماده 5.
بـ تغييرات مربوط به تعريف مقامات كشور خود از زبالههاي مضر، طبق ماده 3، و در اسرع وقت.
پـ تصميمات اتخاذ شده توسط آنها مربوط به عدم موافقت كلي يا جزيي يا ورود زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله جهت دفع در داخل منطقه تحت حاكميت ملي خود.
تـ تصميمات اتخاذ شده توسط آنها به منظور محدود يا منع كردن حدود زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله.
ثـ هر گونه اطلاعات ديگري كه طبق بند 4 اين ماده لازم باشد.
3ـ اعضاي كنوانسيون بايد با در نظر گرفتن قوانين و مقررات ملي خود گزارش درباره سال قبل حاوي اطلاعات ذيل، از طريق دبيرخانه، قبل از پايان هر سال به كنفرانس اعضاي كنوانسيون كه به موجب ماده 15 تشكيل ميگردد، تسليم نمايند.
الفـ مراجع ذيصلاح و مراكز كه توسط آنها طبق ماده 5 تعيين گرديدهاند.
بـ اطلاعات مربوط به انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زبالهاي كه در آنها دخالت داشتهاند، شامل:
1ـ مقدار زبالههاي مضر يا ساير زباله صادر شده، نوع، خصوصيات، مقصد، هر كشور محل عبور و شيوه دفع آنها همانگونه كه در پاسخ اطلاعيهها اعلام گرديده است.
2ـ مقدار زبالههاي مضر و ساير انواع زباله وارد شده، نوع، خصوصيات، مبدأ و شيوههاي دفع آنها.
3ـ موارد دفع كه طبق شيوههاي مورد نظر انجام نگرديده است.
4-اقدامات لازم جهت كاهش مقدار زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله مورد انتقال برون مرزي.
پـ اطلاعات مربوط به تدابير اتخاذ شده توسط آنها در اجراي اين كنوانسيون.
تـ اطلاعات درباره آمار رسمي گردآوري شده درباره اثرات ايجاد، نقل مكان و دفع زبالههاي مضر، ساير انواع زباله بر سلامت انسان و محيط زيست.
ثـ اطلاعات درباره موافقت نامهها و ترتيبات دو جانبه، چند جانبه و منطقهاي منعقد و اتخاذ شده طبق ماده 11 اين كنوانسيون.
جـ اطلاعات درباره حوادث پيش آمده طي انتقال و دفع برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله و مربوط به تدابير اتخاذ شده جهت اجراي آن.
چـ اطلاعات مربوط به طرِ دفع در محدوده حاكميت ملي آنها.
حـ اطلاعات درباره تدابير انجام شده براي اتخاذ تكنولوژيهايي جهت كاهش و يا پيشگيري از ايجاد زبالههاي مضر و ساير انواع زباله، و
خـ امور ديگري كه كنفرانس اعضاي كنوانسيون مناسب تشخيص دهد.
4ـ اعضاي كنوانسيون بايد، با توجه به قوانين و مقررات ملي خود اطمينان حاصل كنند كه نسخههايي از اطلاعيه مربوط به هر انتقال برون مرزي زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله و پاسخ آن، هنگامي كه يك عضو كنوانسيون كه تشخيص داده است كه آن انتقال برون مرزي براي محيط زيستش زيانآور بوده است، چنين درخواستي كرده باشدـ به دبيرخانه ارسال گردد.
ماده 14ـ جنبههاي مالي
1ـ اعضاي كنوانسيون موافقت مينمايند كه حسب نيازهاي خاص مناطق و مناطق فرعي مختلف، مراكز منطقهاي و زير منطقهاي براي آموزش و انتقال تكنولوژي مربوط به اداره زبالههاي مضر و ساير انواع زباله و به حداقل رساندن ايجاد آنها تأسيس گردد. اعضاي كنوانسيون بايد در مورد برقراري مكانيسمهاي مناسب و داوطلبانه تأمين مالي تصميم بگيرند.
2ـ اعضاي كنوانسيون بايد برقراري يك تنخواه گردان را به منظور مساعدت موقت در موارد اضطراري جهت به حداقل رساندن خسارات مربوط به حوادث ناشي از انتقال برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله يا هنگام دفع آن زبالهها، مدنظر قرار دهند.
ماده 15ـ كنفرانس اعضاء
1ـ يك كنفرانس اعضاي كنوانسيون بدينوسيله تشكيل ميگردد.
نخستين جلسه كنفرانس اعضاء بايد توسط مدير اجرايي UNEP قبل از پايان يك سال از تاريخ لازمالاجراء شدن اين كنوانسيون تشكيل شود.
پس از آنجلسات عادي كنفرانس اعضاء بايد در فواصل زماني كه كنفرانس در نخستين نشست خود تعيين مينمايد، برگزار گردد.
2ـ جلسات فوِالعاده كنفرانس اعضاء بايد در هر زماني كه كنفرانس لازم بداند، يا به درخواست هر يك از اعضاي كنوانسيون تشكيل شود مشروط به آنكه ظرف شش ماه از تاريخي كه چنين درخواستي از طرف دبيرخانه به آنها ابلاغ ميشود، مورد تأييد لااقل يك سوم اعضاي كنوانسيون قرار گرفته باشد.
3ـ كنفرانس اعضاء بايد به اتفاِ آراء آييننامه خود يا آييننامه هر ارگان فرعي را كه ممكن است تأمين نمايد، و نيز مقررات مالي براي بالاخص تعيين مشاركت مالي اعضاي اين كنوانسيون را، تصويب كند.
4ـ اعضاي كنوانسيون بايد در نخستين جلسه خود هر گونه تدابير ديگري را كه براي مساعدت در ايفاي مسؤوليتهاي خود در ارتباط با حفظ و حمايت محيطزيست دريايي در چارچوب اين كنوانسيون ضروري تشخيص داده شود، اتخاذ نمايد.
5ـ كنفرانس اعضاء بايد اجراي مؤثر اين كنوانسيون را به طور مستمر مورد بررسي و ارزيابي قرار دهند، علاوه بر اين بايد:
الفـ هماهنگسازي سياستها، خطمشيها و تدابير مناسب جهت به حداقل رساندن زيان زبالههاي مضر و ساير انواع زباله را براي سلامت انسان ترغيب نمايند.
بـ در صورت لزوم اصلاحيهها و ضمائمي براي اين كنوانسيون، با توجه به ـ از جملهـ اطلاعات علمي، فني، اقتصادي و زيستمحيطي تهيه و تصويب كنند.
پـ هر گونه اقدام ديگري را كه براساس تجربه هاي حاصل از عملكرد كنوانسيون و عملكرد موافقت نامه ها و ترتيبات پيشبيني شده در ماده 11 ، براي نيل به اهداف اين كنوانسيون لازم بدانند، مورد توجه و عمل قرار دهند.
تـ حسب ضرورت پروتكلهايي را مورد توجه و تصويب قرار دهند و
ثـ حسب نياز ارگانهاي فرعي به منظور اجراي اين كنوانسيون تأسيس كنند.
6ـ سازمان ملل، ارگانهاي تخصصي آن، و به همچنين هر كشوري كه عضو اين كنوانسيون نيست، ميتوانند به عنوان ناظر در جلسات كنفرانس اعضاء كنوانسيون نماينده اعزام دارند. هر ارگان يا سازمان ديگري، خواه ملي، خواه بينالمللي دولتي يا غير دولتي، كه در زمينههاي مربوط به زبالههاي مضر يا ساير انواع زباله واجد شرايط باشد و تمايل خود را به اعزام نماينده به عنوان ناظر به جلسات كنفرانس اعضاء كنوانسيون به اطلاع دبيرخانه رسانده باشد، ميتواند در جلسات شركت كند مگر آنكه لااقل يك سوم اعضاء حاضر با اين امر مخالفت نمايند. پذيرش و شركت ناظران مشمول آييننامهاي خواهد بود كه كنفرانس اعضاء تصويب مينمايد.
7ـ كنفرانس اعضاء بايد سه سال بعد از به اجراء در آمدن اين كنوانسيون و پس از آن حداقل هر شش سال يكبار، مؤثر بودن كنوانسيون را مورد ارزيابي قرار دهد، و در صورت لزوم منع كامل يا جزيي انتقالات برون مرزي زبالههاي مضر و ساير انواع زباله را با توجه به آخرين اطلاعات علمي، زيست محيطي، فني و اقتصادي اعمال نمايد.
.jpg)
.jpg)
